Güncel
Yükleniyor...
Rosa Bonheur (16 Mart 1822 – 25 Mayıs 1899), günümüzde Metropolitan Museum of Art koleksiyonunun bir parçası Horse Fair (1852-1855) resmi ile tanınan bir Fransız ressamdır. Ayrıca 1894 yılında Fransa‘nın Cross of the Legion of Honor ödülünü alan birincil kadın ressamdır. Marie-Rosalie Bonheur, 1822 yılında Sophie Marquis ve Raimond Bonheur’un dört çocuğunun en büyüğü olarak dünyaya gelmiştir. Annesi Avrupa aristokrasisine alışık aydınlatılmış bir genç hanımefendi babası ise orta derecede başarılı bir sanatkâr olan halktan bir kişidir. Bonheur’un henüz 11 yaşındayken annesi Sophie Marquis, 1833 yılında hastalığa yenik düşerek ölüm etmiştir. Babası Raimond Bonheur daha sonra isminin yazılışını Raymond olarak değiştirmiştir. Kendisi 19. yüzyılın birincil yarısında aktif olan Fransız siyasi grubunun bir üyesi olan bir San Simonyan’dır. Babasının siyasi görüşü, kızının resmettiği realist konuları açıklayabilen romantik hareketin duygusallığını ve en büyük kızına davrandığı göreceli eşitliği reddetmiştir.

Bonheur, babası kadar resim eğitimi almıştır. Kızının erken dönem yeteneklerini görür görmez, dönemin en ünlü kadın sanatçılarından biri olan Madame Elisabeth Vigée Le Brun’un (1755-1842) ününü geçeceği konusunda ısrar etmiştir. Gençliği esnasında aile, politik olarak aktif babalarını Bordeaux’dan Paris’e kadar takip etmiştir. Aile maddi olarak uğraş etmiş ve birincil anıları bir ufak daireden diğerine taşınmak olmuştur. aynı zamanda, Paris’te geçirdiği vakit, onu çoğu sosyal huzursuzluk da dâhil elde etmek üzere Fransız tarihinin ön saflarına maruz bırakmıştır. 1833 yılında yeni dul kalan babası, genç kızını terzi olarak çırak yapmaya çalışmış ve ona mali açıdan uygulanabilir bir meslek edinmeyi ummuştur, fakat isyankâr çizgisi onu başarılı olmaktan alıkoymuştur. Sonunda, bildiği her şeyi öğrettiği stüdyoda kendisine katılmasına müsade vermiştir. Akademi’ye kadınların girmesine müsade verilmediğinden nedeniyle ayrıca gençliği hem de cinsiyeti ile öne çıktığı Louvre’a 14 yaşında kaydolmuştur. Sanatçının cinselliği hakkında belli bir sonuca varmak imkânsız olsa da, Bonheur, Micas Bonheur’un babasından sanat dersleri aldığında 14 yaşında tanıştığı Nathalie Micas’ta ömür boyu bir dostluk kurmuştur. Bonheur, Nathalie’nin 1889 yılındaki ölümüne kadar süren bu ilişki nedeniyle ailesinden gitgide artarak uzaklaşmıştır.

Fransız Ressam Rosa Bonheur 

Erken Başarı

1842 yılında Raymond Bonheur bitmiş evlenmiş ve yeni eşinin aileye girmesinden nedeniyle Rosa’yı ufak kardeşlerine bakmaktan kurtarmış ve böylece fotoğraf yapması için daha artı süre tanımıştır. 23 yaşına geldiğinde, yetenekli hayvan tasviriyle şimdiden dikkat çekmiş ve çalışmaları için ödüller kazanması tuhaf bir durum olmuştur. Keza 1845 yılında Paris Salonunda ilk ödülünü kazanmıştır. Deneklerini gerçekçi bir şekilde tasvir etmek için, anatomiyi incelemek için hayvanları parçalara ayırmıştır. Sadece minyon yok, her şeyden önce kadın olduğu için varlığının sorgulandığı mezbahada saatler geçirmiştir. Hem, Barbizon Okulu’nun çalışmalarını ve arasında Paulus Potter’ın da bulunduğu Hollandalı hayvan ressamlarını çalıştığı Louvre’a sık sık gitmiştir. Paris’te yaşamasına rağmen modern sanattan etkilenmemiş ve tüm hayatı her tarafında büyük ölçüde bihaber kalmıştır.

Feminizm

Bonheur’un feminizmi o zamanın tipik bir örneği olmuştur, keza Fransız Devrimi sonrası aydınlanma ayrıca de özgürlük duygusundan etkilenirken, aynı zamanda orta derslik adaptasyon duygusuyla da engellenmiştir. Liberal düşünceyi benimseyen birçok yazan ve usta, kadınların özgürleşmesini ikiyüzlü bir şekilde eleştirmiştir. Hayatı her tarafında erkek kıyafetleri giymiş, ama her zaman bunun politik bir açıklamadan ziyade bir huzur meselesi olduğunu ısrar etmiştir. İmparatoriçe Eugénie’nin 1864 yılında onu ziyarete geldiği zamanlar da dâhil çoğu kez bilinçli olarak kıyafetini daha yerinde kadın elbisesiyle değiştirmiştir. Sanatçının aynı zamanda bir erkeğin yaptığı gibi sigara içtiği ve soy bindiği de bilinmektedir, buda nazik toplumda coşku yaratmıştır. Bonheur, açık sözlü savunması sanatçının kadınların sanatsal başarılarının eşitliğini yansıtan modern Fransız yazarı George Sand’in (Amantine Dupin’in takma adı) büyük bir hayranıymış. Fiilen, 1849 tarihli Nivernais’deki Plowing adlı devlete ait, Sand’ın pastoral romanı La Mare au Diable’dan (1846) esinlenmiştir.

Fransız Ressam Rosa Bonheur 

Beygir Resim Sergisi

1852 yılında Bonheur, en meşhur eseri The Horse Fair’i yapmıştır. Paris’teki Boulevard de l’Hôpital’deki beygir pazarından esinlenen Bonheur, kompozisyonunu planlarken rehberlik etmesi için Théodore Géricault’un çalışmalarına bakmıştır. İnsanlar bakmak için galeriye akın ettikleri için fotoğraf ayrıca kritik keza de ticari bir galibiyet kazanmıştır. İmparatoriçe Eugénie ve Eugène Delacroix kadar övgüyle karşılanmıştır. Bonheur, ayrıntılı ve devingen kompozisyonuna atıfta bulunarak, ona kendi Parthenon Frizi adını vermiştir. At resim sergisi için, geleneksel olduğu gibi Onur Lejyonu Haçı’na borçlu olan birinci sınıf bir madalya ile ödüllendirilmiştir, fakat kadın olduğu için bu reddedilmiştir. resmi olarak ödülü 1894 yılında kazanmış ve bunu alan birincil kadın olmuştur. Fotoğraf sergisi bir baskı haline getirilmiş ve nesiller boyu sanatçıları etkilediği mektep odalarına asılmıştır. Fotoğraf, Bonheur’un yeni bayii ve temsilcisi Ernest Gambard’ın müdahalesiyle Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri’ne de turneye çıkmıştır. Gambard, sanatçının yurtdışındaki itibarını desteklemekten sorumlu olduğu için Bonheur’un sürekli başarısında etkili olmuştur.

Yurt Dışı Tecrübesi

Ülkesi Fransa’da başarıya ulaşmasına karşın, çalışmaları yurtdışında daha da coşkuyla karşılanmıştır. Amerika Birleşik Devletleri’nde resimleri, demiryolu patronu Cornelius Vanderbilt toplanmış ve İngiltere’de Kraliçe Victoria’nın hayran olduğu bilinmektedir. Hem at resim sergisini 1887 yılında Metropolitan Sanat Müzesi’ne bırakmıştır. 1860’lı yıllardan sonradan Fransız Salonlarında sergilenmediği için, çalışmalarına memleketinde fazla daha az saygı görmüştür. Sahiden, yaşlandıkça ve kendine özgü pastoral gerçekçilik tarzı onunla birlikte yaşlanmış, komisyonlarla hakiki sanatsal ilhamdan daha fazla ilgilenen bir gerileyen olarak görülmüştür. İngiltere’deki başarısı önemliymiş, ama birçok, Bonheur’un büyük kahramanı Theodore Landseer kadar yapılanlar gibi İngiliz hayvan tablolarıyla benzerliklerini paylaşma tarzını görmüştür.

Daha Sonraki Yaşamı

Bonheur, resimlerinden elde ettiği gelirle gizli bir şekilde yaşayabilmiştir ve 1859 yılında Fontainebleau ormanı yakınlarındaki By’de bir şato satın almıştır. Orada şehir halkı yaşamından uzaklaşmış ve resim yapabileceği geniş bir hayvanat bahçesi yetiştirmeyi başarmıştır. Köpekleri, atları, dağıtılmış kuşları, domuzları, keçileri ve hatta köpekmiş gibi davrandığı kadınsı aslanlara sahip olmuştur. Babası gibi, Bonheur de Amerika Birleşmiş Devletleri’nde, bilhassa Amerika Batı’yla kesintisiz bir ilgiye sahip olmuştur. Buffalo Bill Cody, 1899 yılında Vahşi Batı Şovu ile Fransa’ya geldiğinde, Bonheur onunla tanışmış ve portresini yapmıştır. Yaşlandıkça kapısına gelen hayranları ve ünlülere rağmen, arkadaşlarıyla gittikçe daha az ilişki kurmuş, bunun yerine, birçok süre bir takım insanlardan daha artı sevgi kapasitesine sahip olduğunu belirttiği hayvanlarıyla zaman geçirmiştir.

Fransız Ressam Rosa Bonheur 

Vefat ve Miras

Rosa Bonheur 1899 yılında 77 yaşında ölmüştür. Mirasını, arkadaşı ve yaşam öyküsü yazarı Anna Klumpke’ye bırakmıştır. 1945 yılında Klumpke öldüğünde külleriyle birlikte Nathalie Micas ile birlikte Paris’teki Père Lachaise Mezarlığı’na gömülmüştür. Bonheur, Legion of Honor’un bir subayı olmanın yanı sıra, İspanya kralı göre Isabella Kraliyet Nişanı Komutan Haçı ile Belçika kralı tarafından Katolik Haçı ve Leopold Haçı ile ödüllendirilmiştir. Keza Londra’daki Kraliyet Suluboyacılar Akademisi’nin Onursal Üyesi seçilmiştir. aynı zamanda, Bonheur’un yıldızı, Fransa’daki izlenimcilik gibi yeni sanat akımları aleyhinde sanatsal muhafazakarlığının değişmeden kaldığı yaşamının sonuna içten gölgede kalmış ve çalışmalarını gerileyen bir ışık altında bırakmaya başlamıştır. Birçoğu Bonheur’u çok ticari olarak düşünmüştür ve sanatçının kesintisiz üretimini, sipariş üstüne ilhamsız tablolar çıkardığı bir fabrika olarak nitelendirmiştir.


Bonheur hayatı her tarafında fazla meşhur olmuş, sanat yıldızı olarak anılmıştır fakat ölümünden daha sonra bu ününü kaybetmiştir. Popülerliğinin kaybetmesinin nedeni 19. yüzyıl gerçekçiliğine duyulan ilginin azalması olabilir. Ama gerek bir kadın olarak edindiği statüsü gerekse örnek alınacak öncü bir kadın olması dolayısıyla tarihte yer almaktadır.

Merhaba, ben Emirhan. Günlük hayatınızda işinize yarayacak her türlü bilgiye ulaşmanız için vakit buldukça paylaşımlar yapıyorum. Umarım sizlere bir faydam dokunmuştur.

0 Yorumlar: